بحران چین آهنگ های ژاپن را پوشش می دهد

سنگاپور ، 30 آگوست (رویترز) - از آنجا که بازارهای سهام چین به طرز وحشیانه ای کمرنگ شده اند ، سقوط های چشمگیر در سراسر جهان ، برخی از آنها با بحران مالی جهانی سال 2008 یا نسخه آسیایی یک دهه قبل موازی بوده اند. آنها مقایسه ضعیف هستند.

پایان ناگهانی رونق ژاپن در دهه 1990 ، کامل با تصادف سهام و شلوغی املاک ، برجسته ترین شباهت ها و با ارزش ترین درس ها را ارائه می دهد.

سهام چین در حدود یک سال قبل از تصادف اواسط ژوئن ، 150 درصد افزایش یافته است ، که با وام های حاشیه ای بسیار شارژ شده و از درام ناامید کننده داده های اقتصادی نادیده گرفته است.

این باعث می شود مقایسه های صورت با سال 2008 ، جدیدترین نمونه حباب با سوخت اعتباری باشد.

اما هیچ محرکی مانند تصمیم شوک مقامات ایالات متحده برای اجازه دادن به برادران لمان ، در قلب سیستم جهانی بانکی ، در سال 2008 سقوط نکرد.

"اگر به افراط و تفریط موجود در بازار سهام نگاه کنید ، تقریباً با روزهای لمان قابل مقایسه است. در آن روزها ما یک ماشه ، یک رویداد واقعی ، چیزی که به وضوح تعریف شده بود ، داشتیم. "گفت: کریستین لنک ، استراتژیست نرخ در بانک DZ در فرانکفورت ، روز سه شنبه.

وی گفت: "آنچه دیروز دیدیم ، ترس های مداوم در مورد چین بود. اما هیچ محرکی وجود نداشت ، بنابراین امروز کمی عادی سازی را می بینیم. "

تارو آسو ، وزیر دارایی ژاپن این هفته گفت: جای تعجب نبود که گاو نر چین مانند حباب املاک خود یک سال قبل به پایان رسید.

آناتومی بحران مالی آسیا نیز کاملاً متفاوت بود ، زیرا پول داغ منطقه ای را با بدهی خارجی و کسری و ارزهای تجاری و ارزهای تجاری که نمی توانند از آنها پشتیبانی کنند ، رها کرد.

جان ویل ، رئیس استراتژیست جهانی در مدیریت دارایی نیکو در نیویورک گفت: "شباهت های کمی با بحران آسیا در سال 1997 و 1998 وجود دارد که بیشتر به دلیل کسری بزرگ در حساب های تجاری هدایت می شود."

وی گفت: "آنچه ما اکنون می بینیم بیشتر تغییر سریع احساسات در سراسر جهان است."

با این حال ، مقایسه بین چین اکنون و ژاپن در دهه 1990 قابل توجه است.

مانند ژاپن در آن زمان ، چین در تلاش بود تا بازارهای دارایی و سهام عدالت را خنک کند.

هر دو اقتصاد از سرمایه گذاری گسترده ، مازاد عظیم تجارت و ارزهای بیش از حد استفاده می شدند و بخش های مالی آنها را آزاد می کردند. سهم چین از اقتصاد جهانی اکنون تقریباً مشابه ژاپن در سال 1990 است ، حدود 12 درصد.

اجتناب از اشتباهات ژاپن

رشد تولید ناخالص داخلی واقعی ژاپن به طور متوسط 5 درصد در نتیجه این تصادف بود ، در حالی که به طور متوسط 10 درصد در طی یک دهه گذشته 10 درصد بود.

رشد اعتبار در هر دو انفجار بود و تصادفات بازار تا حدودی با تلاش برای خلق و خوی اغوا کننده انجام شد.

پاسخ سیاست در هر دو مورد متوقف شد و چین در مورد سیاست های IPO ، عملیات نقدینگی بازار و رفتار آن با وام های بانکی سایه ای مشاهده شد.

سیاست گذاران چینی از سقوط در دام تورم و رکود که از آن زمان ژاپن را به خود جلب کرده است ، می ترسند.

آنها به موفقیت های ژاپن علاقه ندارند. یکی از منابع ژاپنی مستقر در چین در تماس با تنظیم کننده های چینی در ماه مارس به رویترز گفت: "بزرگترین علاقه آنها به اشتباهات ژاپن است."

"اقتصادهای ژاپنی و چینی شباهت های زیادی را به اشتراک می گذارند ، بنابراین من فکر می کنم چیزهای زیادی برای یادگیری از تجربیات ما وجود دارد."

سرمایه گذاران جهانی همچنین تفاوت های تهدیدآمیز را مشاهده خواهند کرد. رشد جهانی ضعیف است و چین دو پنجم از آن را تشکیل می دهد. همچنین بیشتر رشد بسیاری از چند ملیتی را به خود اختصاص می دهد.

به عنوان بزرگترین مصرف کننده کالاها ، کندی آن باعث افزایش قیمت منابع سوخت و فلزات می شود و فشار تورم در سراسر جهان را رها می کند.

مشکلات ژاپن همزمان با رشد جهانی قوی و عواقب بین المللی کمتری به همراه داشت.

آدام اسلاتر ، اقتصاددان رهبری در اقتصاد آکسفورد مستقر در انگلستان گفت: "فروپاشی ژاپن در دهه 90 فقط با تأثیر ضربه ای به بقیه آسیا ، به خودی خود منعکس شد."

"تأثیر کندی چین خواهد بود. ما را در یک مرحله رشد بسیار ناامیدکننده برای یک یا دو سال آینده برای کل جهان بگذارید. "

برخی از تفاوت های مهم ، و درسهایی که از تجربه ژاپن آموخته شده است ، از سرمایه گذاران جهانی و سیاست گذاران چینی به طور یکسان استقبال می شود.

بازار سهام چین نسبت به تولید ناخالص داخلی نسبت به ژاپن بسیار کوچکتر است - 40 درصد در مقابل 140 درصد - بنابراین باید تأثیر اقتصادی کمتری داشته باشد. سرانه این کشور هنوز یک کشور با درآمد متوسط و تنها 55 درصد شهرنشینی است ، بنابراین زمینه زیادی برای هزینه های زیرساختی برای حمایت از اقتصاد دارد.

در حالی که ژاپن برای عمل آهسته بود - تسکین پولی خیلی کم ، خیلی دیر ، محرک مالی زودتر از آن خارج شد - و بازارهای سرمایه آن به رحمت جریان های بین المللی ، در حالی که چین با کنترل محکم حساب سرمایه خود ، به یک تقصیر تبدیل شده استبشر

مداخلات مکرر پولی آن و تنظیم نظارتی مداوم ، چه در بازار و چه در بازارهای مسکن و چه در وام های دولت محلی ، همیشه مؤثر نیست و گاهی اوقات ضد تولید است ، اما به ندرت در حالی که پکن می سوزد.(گزارش از ویدیا رانگاناتان ؛ گزارش اضافی توسط لیکا کیهارا در توکیو ، ماریوس زاهاریا در لندن ، دیوید رندال در نیویورک ؛ نوشتن توسط ویل واترمن ؛ ویرایش توسط راشل آرمسترانگ)