بررسی کتاب "گاوها سیاره را نجات می دهند"

"گاوها سیاره را نجات می دهند"

کتاب نقش زیست شناسی را در سلامت خاک برجسته می کند

توسط پاتریک فرانسیس

وقتی خواندم که جودیت دی شوارتز ، روزنامه نگار آمریکایی ، کتابی با عنوان "گاوها را نجات می دهد - و سایر روشهای غیرممکن برای بازگرداندن خاک برای بهبود زمین" نوشته بود ، من مشتاق بودم که در اسرع وقت آن را مرور کنم. سرانجام فکر کردم که یک نویسنده مستقل بررسی کرده است که دامهای مثبت دام می تواند برای اکوسیستم های مزرعه ایجاد کند ، نه اینکه آنها را به دلیل ایجاد تخریب زمین محکوم کند. تا حدودی خوش بینی من پاداش داده شد ، شوارتز نسبت به دامهای خوب مدیریت شده می تواند در تولید خدمات اکوسیستم مانند ظرفیت نگه داشتن آب خاک بالاتر ، افزایش جریان کربن خاک و سهام و افزایش در بالا و پایین تنوع زیستی بازی کند. اما توضیحات داستان در مورد چگونگی دستیابی به این موارد اغلب ساده گرایانه است و نتوانسته پیچیدگی و تغییرپذیری اکوسیستم های چرای و کشت در سراسر جهان را تشخیص دهد.

شوارتز عمدتاً برای مخاطبان ایالات متحده در حال نوشتن است اما در مورد دانش اکولوژیست چمنزارهای استرالیا و مدافع کربن خاک دکتر کریستین جونز چیزهای زیادی را جلب می کند. منبع اصلی اطلاعات دیگر Allan Savory است که یکی از مبدا سازان مدیریت چرای جامع است. خواننده به سرعت در تاریخ خود که توسط گرتل Ehrlich نوشته شده است ، به تنور کتاب معرفی می شود. او می گوید: "از آنجا که من در دهه 1980 با Savory آشنا شدم ، سلامت این سیاره به طور جدی رو به وخامت گذاشته است. تعداد کمی از آنها توجه کردند یا اقدام کردند. اکنون ما یک اورژانس جهانی روی دستان خود داریم: تغییرات آب و هوایی و بیابان زایی سطح زمین. "اما او ادامه می دهد: "پس از برگزاری سمینار هفتگی Savory در اوایل دهه 1980 ، من شیوه ای را که گاوها را به کار بردم و به آن رسیدگی کردم و روشی که در مورد چمن ، نور خورشید ، آب و خاک فکر کردم تغییر دادم. من شروع به در نظر گرفتن کل اکوسیستم ، نه فقط بیت ها و قطعات ، که هر یک از آنها به کمک نیاز داشتند ... ".

این تنوع ویژگی های سلامت خاک مانند درصد کل کربن در سراسر و بین مناطق کشاورزی ، انواع شرکت ها و روش های مدیریتی است که توسط این داده ها در ویکتوریا نشان داده شده است. شوارتز به این تنوع ، دلایل آن ، و متعاقباً پیامدهای روشهای کشاورزی ، کمی به رسمیت شناخته می شود.

تغییر Ehrlich به مدت 30 سال در حال وقوع است و در مناطقی از استرالیا Pastoral به طور گسترده توسط کشاورزان دام به تصویب رسیده است. یک دلیل مهم وجود دارد که چرا این اتفاق در منطقه کشیش استرالیا و کمتر در سایر کشورها مناطق چرای گسترده ای رخ داده است و این مالکیت خصوصی قانونی عنوان زمین است. در استرالیا سرزمین کشیش یا دارایی آزاد یا 99 سال اجاره است. بنابراین کشاورزان بر سرزمینی که مدیریت می کنند کنترل می کنند ، حتی اگر ده ها هزار هکتار را شامل شود ، همانطور که در مرکز و شمال استرالیا اتفاق می افتد. در بخش اعظم مناطق چرای کشیش ، دولت متعلق به حقوق چرای ارائه شده به صورت کوتاه مدت است. در بسیاری از کشورهای آفریقایی عناوین مانند آنچه در بیشتر آسیای میانه وجود دارد وجود ندارد.

در پوشش بحث در مورد بیابان زدایی مراتع و پیشگیری از آن ، مالکیت عنوان زمین یک مسئله مهم است ، بنابراین دسترسی به تخصص علمی و عملی ، دسترسی به سرمایه مالی ، وجود زیرساخت های حمل و نقل و پردازش و وجود بازار دام های نسبتاً پایدار است. قیمت. همه این موارد برای تصمیم گیری های آگاهانه با مدرک (تا آنجا که قیمت طبیعت و بازار اجازه می دهد) برای اطمینان از اطمینان حاصل می شود. کشاورزان استرالیا دسترسی ممتاز به همه این مؤلفه های حیاتی کشاورزی دارند و دائماً روشهای کشاورزی را متناسب با شرایط مالی تجاری خود ، چشم اندازهای زیست محیطی و اخلاقی و وضعیت سلامت اکوسیستم های مزرعه خود در حال تحول در حال تحول هستند.

متأسفانه در این کتاب پتانسیل ایجاد بیابان زایی یا بازسازی مخالف آن توسط شوارتز نشان داده نشده است که مربوط به تنوع اکوسیستم مبتنی بر نوع خاک ، شبکه مواد غذایی خاک ، میزان بارندگی و الگوی ، دما و تبخیر و تعرق ، انواع پوشش گیاهی موجود و مدیریت قبلی باشد. تاریخ. تصور این است که تمام اکوسیستم های مزرعه از نظر این خصوصیات مشابه هستند ، همه به همان روش و وسعت تخریب می شوند و متعاقباً با توجه به سلامت بیولوژیکی آنها می توان بهبود یافت. فقط در فصل آخر ، خواننده هشدار داده شده به تغییرات عظیمی که در طبیعت در خاک و کیفیت و ویژگی های پوشش گیاهی وجود دارد.

پس از پوشش راه حل های Savory برای بیابان زای شوارتز توجه خود را به "بازگشت آب گمشده" جلب کرد. در یکی از جالب ترین فصل های این کتاب ، او الگوی جدید آب را که توسط سه هیدرولوژیست جمهوری اسلواکی و جمهوری چک معرفی شده است ، پوشش می دهد که اهمیت حفظ پوشش دائمی خاک را برای کمک به نفوذ آب باران می دانند.

طبق تخمین های ما ، هر سال بیش از 700 میلیارد متر مکعب آب باران از قاره ها ناپدید می شود. این آب است که در گذشته در خاک خیس شده و اشباع شده بود و در جو تبخیر شده و به افزایش سطح دریا کمک می کند. فوری ترین چالش تمدن فعلی درک این است که خشک شدن مناظر تأثیر بسیار جدی تری بر تغییرات آب و هوایی نسبت به افزایش CO2 در جو دارد. "

پس از فصل آب ، سه فصل در مورد کیفیت مواد غذایی ، تنوع زیستی خاک و مالکیت زمین در ارتباط با تولید دانه وجود دارد که پیدا کردم حاوی تعداد زیادی از نظرات حکایات در مورد حقایقی است که می تواند مورد بحث قرار گیرد. این فصل ها به جای زراعت آزمایش شده توسط علم ، به قلمرو ایدئولوژی کشاورزی یا "سیستم اعتقادی که به یک دین تبدیل می شود" منتقل می شوند. در اینجا چند نمونه آورده شده است:

• به نقل از Dan Kittredge یک کشاورز آمریکایی که محصولات معدنی را نیز به فروش می رساند: "مزارع معمولی حدود پنج هزار گونه (باکتری و قارچ) دارد و ما حداقل 25،000 گیاه را برای عملکرد در هر نقطه در نزدیکی پتانسیل های خود نیاز داریم."
• برای من ، این مسئله به این نتیجه می رسد که آیا شما مدل شیمیایی یا مدل بیولوژیکی را انتخاب می کنید. برای به دست آوردن تغذیه با کیفیت بالا ، این مدل بیولوژیکی است. "
• … کودهای شیمیایی اثر کمبود ترکیبات خاک را که حاوی آن نیستند ، از جمله کربن ارگانیک خاک و مواد معدنی ردیابی دارند.
• به نقل از جان کمپف یک مشاور مزرعه ایالات متحده و تأمین کننده محصولات معدنی دن کیتردژ: "رویکرد کمپف در مراحل بهداشتی از گیاهان پشتیبانی می کند تا پروتئین های کاملی تشکیل دهد."
• به نقل از Dan Kittredge: "ما می توانیم مناطقی را بگیریم که نتوانند محصولات زراعی را رشد دهند ، عوامل محدود کننده بیولوژیکی را شناسایی کنند و با آن کار کنیم. گرد و غبار سنگی و آب دریا: این تنها چیزی است که شما نیاز دارید. "پنج پاراگراف بیشتر در مورد: "طبیعت پیچیده است ، در سطح فراتر از یا ادراک کار می کند."
• در سراسر جهان عملیات کشاورزی در حال تثبیت و تغییر به مونوکره های کالایی است و مدیریت در حال سقوط به نسلی است که برای استفاده از ورودی های شیمیایی به عنوان محو شدن دانش سنتی در گذشته محو می شود.

آخرین نقل قول کاملاً با جهتی که کشت در استرالیا با یک گذار بسیار زیاد در دو دهه اخیر به سمت کشاورزی حفاظتی در پیش گرفته است، مغایرت دارد. نه تنها کشاورزان نسل جوان ذهن خود را نسبت به اهمیت رویکرد کل نگر برای بهبود سلامت خاک با ترکیب اجزای بیولوژیکی، فیزیکی و مواد مغذی باز می کنند، بلکه این موارد را نیز تضمین می کنند که بهره وری بالاتر مصرف آب، محتوای کربن آلی و در دسترس بودن مواد مغذی را تضمین می کند و در نتیجه کود و کود کمتری دارد. انرژی ورودی به ازای هر کیلوگرم دانهکشاورزان در معرض طیف وسیعی از رویکردهای جایگزین از طریق سازمان های تحقیقاتی پرورش دهندگان هستند که بسیاری از کارشناسان بیولوژیکی ذکر شده در کتاب مانند دکتر الین اینگام و دکتر جیل کلاپرتون کارگاه های آموزشی را برای آنها راه اندازی می کنند.

تغییر شیوه های کشاورزان صرفاً اتخاذ یک رویکرد جایگزین نیست، سپس آن هایی را که درگیر آن نیستند به عنوان تخریب کننده مواد غذایی، خاک و محیط زیست معرفی کنیم. شوارتز در این سه فصل در این دام افتاده است. آنچه کشاورزان برای تسهیل تغییر به آن نیاز دارند ترکیبی از ایده های معتبر است که به صورت عملی و علمی مبتنی هستند. خوشبختانه او خوانندگان را در فصل نهم از طریق تجربه جی فاهرر، حافظ حفاظت منطقه با خدمات حفاظت از منابع طبیعی در داکوتای شمالی ایالات متحده آمریکا به این مسیر می برد. او یک مشاور مزرعه مانند بسیاری از افراد در استرالیا است که شروع به درمان علائم روش های متمرکز محدود کرده است که به درک تصویر بزرگ تبدیل شده اند.

"نیمه اول حرفه ام را کاملا هدر دادم. فورر می گوید من مشغول درمان علائم بودم. من هنوز ماتریس را ندیده بودم. شما شروع به دیدن چند نقطه سلامت خاک می کنید. وقتی نقاط را به هم وصل می کنید، یک اتفاق جالب می افتد: نقاط بسیار دیگری را می بینید که در کانون توجه قرار می گیرند.

«به نظر یک کشاورز چه ارزشی بیشتر از زمین دارد؟وقتی به کشاورز با حمایت معدنی، تنوع زیستی، راه هایی برای بهتر کردن آن می آیید. این یک چیز کاملا متفاوت است.»

Fuhrer نویسنده را به بازدید از طیف وسیعی از کشاورزان که یک رویکرد مدیریت جامع را اتخاذ کرده اند ، می برد. آنها ضد مواد شیمیایی یا ضد کود نیستند اما می دانند با توجه به نوع خاک ، بارندگی و تاریخچه قبلی روشهای کشاورزی که مزارع فردی را تعریف می کند ، ترکیب رویکردها چه می تواند تولید کند. نتایج مثبتی که برای اکوسیستم های مزرعه خود به دست می آورند و همچنین سودآوری توسط اکثر کشاورزان استرالیایی که مسئولیت بخش عمده تولید دانه کشور و تولید گوشت گاو و تولید گوسفند را بر عهده دارند ، آینه می شود. اگر شوارتز بیشتر از کتاب خود را به مطالعه داستانهای موفقیت در حال تحول آنها اختصاص می داد تا اینکه فقط فصل آخر ، تأثیر آن به مراتب بیشتر خواهد بود.

پس چه کسی باید کتاب را بخواند؟این یک داستان مثبت برای کشاورزی است ، بنابراین ناظران و مفسران از خواندن آن به دست می آورند. خوانندگان تازه وارد این صنعت درک از نقش مهمی که زیست شناسی در کشاورزی و تولید مواد غذایی سالم ایفا می کند ، درک می کنند اما باید متوجه شوند که در فصل نهم مورد نیاز و نشان داده شده ، یک مؤلفه جزئی از داستان است. ارائه کشاورزان جامع ، غیر از "احساس خوب" در ارتباط با خواندن ایده هایی که تعارف آنچه را که اتخاذ کرده اند ، ارائه می دهد. اگر ایده های موجود در فصل نهم به فصل اول منتقل شود و متعاقباً به ایده های دانشمندان جامع گرا متصل شود ، کشاورزان متعارف بیشتر در آغوش می گیرند. از آنجا که این کشاورزان به احتمال زیاد با داستانی روبرو می شوند که اساساً آنها را به دلیل رشد تک کرکس ها و دفع کننده های زمین و آب در نتیجه استفاده از کودهای شیمیایی و سموم دفع آفات محکوم می کند.